Evelien stapte uit de trein. Ze keek op de stationsklok. Drie minuten voor drie. Precies op tijd. Om kwart over drie had ze een afspraak bij de kapper in de stad. Eindelijk. Elke keer dat ze er aan dacht voelde ze weer de spanning. Ze keek in de spiegelende stationsruit. Evelien zag er niet slecht uit. Dat wist ze. Wel een beetje saai misschien. Een zakelijk mantelpakje. Rokje op haar knieën, haar halflange bruine haar viel op haar schouders. Ze streek haar hand door haar haar. Ze ging het doen. Dit keer echt.
Een paar maanden daarvoor had ze bij toeval het geheim van haar man Marco ontdekt. In de webbrowser stonden in de geschiedenis allerlei websites waarvan ze het bestaan niet had kunnen bedenken. Het waren allemaal sites waarop vrouwen hun haar kortknipten. Met veel foto’s en video’s. Toen ze verder ging zoeken op de computer vond ze ook een geheime map die Marco had gemaakt. In die map stonden foto’s van vrouwen met een heel kort bobkapsel. En foto’s van de achterkant van die bobjes, de nek superkort en hoog opgeschoren. Sommige waren zelfs helemaal kaal. Die avond had Marco aan haar bekend, dat hij erover fantaseerde dat ook zij haar haar zou knippen. Het overviel haar wel maar tegelijk voelde Evelien zelf ook de opwinding. Hun relatie ging een nieuwe spannende fase in.
In de maanden daarna was het bezoeken van de kapper anders dan ooit tevoren. Steeds als Evelien in de kappersstoel zat vroeg ze zich af hoe het zou zijn, zo’n ultrakort bobje. Maar steeds kon ze de durf niet opbrengen. Het kón gewoon niet. Ze kon het op haar werk bij de bank niet maken. Ze moest representatief blijven, en ze vroeg zich ernstig af of een kaalgeschoren nek daarbij hoorde.
Maar nu was alles veranderd. Het was crisis in de financiële wereld. De bank waar ze werkte werd verkocht. Een reorganisatie volgde. En vanochtend kreeg Evelien te horen dat ze maandag niet meer terug hoefde te komen: ontslag. Ze vond het erg jammer van haar werk. Het was een baan geweest die ze met plezier deed. Maar tegelijk was er ineens het besef. Het besef dat het nu kon. Want ze hoefde maandag niet meer. Financieel maakte ze zich niet zoveel zorgen. Ze kon, als ze dat wilde zo bij haar vader aan de slag. Terug in het bedrijf van haar ouders. Maar vooral besefte ze dat ze nu naar de kapper kon. Eindelijk echt. En Marco wist het niet. Ze had meteen een afspraak gemaakt. Voor vanmiddag. Om kwart over drie.
Ze stapte de kapperszaak binnen. Het was druk. “Hoi, ik had een afspraak om kwart over drie”, zei ze tegen het meisje achter de toonbank. “Evelien?”, vroeg het meisje. Evelien knikte. Ze keek naar het meisje. Ze zag er leuk uit. Haar rood geverfde haar was in laagjes geknipt, viel net niet op haar schouders. “Je mag meteen meelopen”, zei het kapstertje, “ik heet Lisette”. Ze gaf haar een hand en ging zitten in de kappersstoel.
“Hoe wil je het geknipt hebben Evelien?”, vroeg Lisette. Evelien haalde diep adem. Ze bedacht hoe ze aanstaande maandag kon uitslapen. En dinsdag weer. En dat ze over een uurtje een dikke, warme sjaal nodig had. Resoluut zei ze: “ik wil het er helemaal af. Ik wil een heel korte boblijn”. Ze bewoog haar hand naar haar kin om aan te wijzen wat ze bedoelde. Ik wil een superkort bobje, dat net over de bovenkant van mijn oren valt, en mijn nek wil ik hoog opgeschoren, helemaal kaal!". “Kaalgeschoren?”, vroeg Lisette verbaasd, “dat meen je niet!”. “Ja, ik meen het wel. Ik weet dat het bijzonder is. Maar ik weet het zeker. Het is een verrassing voor mijn man.” Lisette keek haar niet begrijpend aan. “Nou, ik zou het niet doen hoor”, probeerde ze weer, “je hebt hartstikke mooi haar!”. Evelien keek haar aan in de spiegel. “Luister”, zei ze, “ik weet echt heel zeker dat ik dit wil, ik vind het zelf ook reuze spannend, maar ik weet wel dat ik dit echt wil”. “Okee dan, als je het echt zeker weet”. Ik ga even mijn spullen pakken.
Een half uurtje later stond Evelien bij de kassa. Ze keek in de spiegel achter de toonbank. De vrouw die daar stond was een heel andere dan de Evelien van een uurtje ervoor. Ze had een ultra kort boblijntje. Ze voelde de koude lucht langs haar nek en draaide haar hoofd. Ze had haar nek helemaal kaal laten scheren. Eerst met de tondeuse. Toen met het mes en scheerschuim. Tot aan de bovenkant van haar oren. Evelien voelde met haar hand aan haar nek. Het was zo glad. En zo vreemd! Haar hand voelde koud aan op de zachte huid van haar nek. Ze voelde zich opgewonden. En supersexy.
Op straat zag ze de mensen kijken. Ze bloosde een beetje. Bij de V&D kocht ze een warme sjaal. En nieuwe lingerie. En een panty. En een heel kort rokje. En toen bij de schoenenzaak op de hoek schoenen met hele hoge hakken. Van zeker 5 centimeter. Ze werd een nieuwe Evelien. Straks, als Marco thuiskwam, was ze een andere vrouw. Thuisgekomen ging ze naar boven. Ze kleedde zich helemaal uit. In de douche pakte ze haar ladyshave. Ze keek zichzelf aan in de spiegel. Behalve haar korte boblijntje was ze straks een vrouw zonder haar. Ze deed haar benen wijd en schoor haar schaamhaar helemaal weg. Terwijl het krullende haar op de grond viel voelde ze weer de opwinding. Toen pakte ze een mesje en scheerschuim uit Marco’s kastje. Met langzame halen schoor ze de laatste stoppeltjes weg. Tot het helemaal glad was.
Toen Marco thuiskwam zat Evelien op de bank, haar sexy benen over elkaar. Hij wist niet wat hij zag. “Evelien!”, riep hij uit. “Wat heb je gedaan?!”. Evelien ging staan. Ze was nu net zo groot als hij. Dankzij haar hoge hakken. Haar lange benen in een sexy panty. Ze droeg een heel kort rokje. Ze konden haar billen net niet helemaal bedekken. De dikke wollen trui stond leuk. De trui had een wijde hals, haar schouders waren net niet zichtbaar. Maar Marco zag het niet. Hij zag alleen het haar van zijn vrouw. Of eigenlijk: het haar wat er niet meer was. “Schat!, je haar!” Hij bracht zijn hand naar haar kale nek”. “Je hebt je nek helemaal kaal laten scheren.!” Evelien keek haar man diep in de ogen, ze bloosde. Terwijl ze zich langzaam omdraaide boog ze haar hoofd. Tot aan de bovenkant van haar oren was haar nek helemaal glad. Zachtjes zei ze: “Ja lieverd! Voor jou. Helemaal kaalgeschoren – en niet alleen daar”. Ze liet haar rokje tegelijk met haar panty zakken en duwde zijn hand tussen haar gladgeschoren benen.
Toen ze een half uur later op adem lagen te komen zei Evelien, “Oja, schat,” …ze wachtte even… “ik ben ontslagen”. “Dat werd tijd, lieverd”, mompelde Marco, “dat werd tijd!”. En hij streelde haar kale, hoog opgeschoren nek.
Rate this story now.
Enter some comments about this story or see what others have said on the forums.
Recommendations
If you liked this story, here are others that you might like.
Your Internet home for stories about male and female haircuts, head shaves, buzz cuts, alternative hairstyles, and more!
Copyright 2002-2012 by the owners of HairSnip.com